خاطر دیوانه

خلوت نشین خاطر دیوانه ی منی

افسونگری و گرمی افسانه ی منی


بودیم با تو همسفر عشق سالها 

ای آشنا نگاه که بیگانه منی


هر چند شمع بزم کسانی ولی هنوز

آتش فروز خرمن پروانه منی


چون موج سر به صخره ی غم کوفتم ز درد

دور از تو ای که گوهر یک دانه منی


خالی مباد ساغر نازت که جاودان

شورافکنی و ساقی میخانه منی


آنجا که سرگذشت غم شاعران بود

نازم تو را که گرمی افسانه منی

/ 1 نظر / 18 بازدید
13355686

سلام.شعرسروده ی شماست؟احسنت